Budownictwo - Budynki dla bydła
Budynki przeznaczone do chowu bydła wyróżniają się wśród innych budynków inwentarskich największym zróżnicowaniem rozwiązań technologicznych i funkcjonalno-przestrzennych. Wynika to zarówno z różnych kierunków użytkowania poszczególnych grup wiekowych, jak też z mnogości przestrzennie zróżnicowanych form utrzymania zwierząt. Dawniej chów bydła oparty był na indywidualnej opiece i obsłudze zwierząt, stąd też wywodzą się stanowiskowe formy jego utrzymania. Dopiero w chowie wielkostadnym ustępują one miejsca systemom wolnostanowiskowym, grupowym, od dawna stosowanym w chowie świń, owiec i drobiu. Trzymanie zwierząt na indywidualnych stanowiskach wymaga większych nakładów pracy, a jednocześnie zaostrza sprzeczności między nieodzownymi urządzeniami mechanicznymi a indywidualnymi wymaganiami żywych organizmów. Sprzeczności te niekorzystnie wpływają na efekty produkcyjne, co skłania rolników do stosowania tak urządzonych stanowisk, aby zapewniały zwierzętom odpowiednie warunki, a jednocześnie ograniczały do minimum nakłady pracy na ich obsługę. Skomplikowane urządzenia techniczne znacznie zwiększają jednak koszty produkcji, a jednocześnie wzrasta stopień awaryjności urządzeń i powstają trudności eksploatacyjne. Nieodzowny staje się zatem określony kompromis między zaspokajaniem potrzeb zwierząt a zadośćuczynieniem wymaganiom człowieka. W kształtowaniu przestrzeni przeznaczonej do chowu zwierząt decydującą rolę odgrywa rachunek ekonomiczny i podporządkowanie rozwiązań kierunkowi produkcji.